ค้นหาเป้าหมายจาก....ความชอบ(Passion)

Leave a Comment
การค้นหาเป้าหมาย.....ของตัวเราเอง
มีได้มากมาย....หลากหลายวิธีการ
วิธีการหนึ่ง....ที่น่าสนใจในการค้นหาเป้าหมาย
คือการค้นหาเป้าหมายจาก.....Passion
มันคือความชอบ....ที่เป็ยยิ่งกว่าความชอบ
เป็นแนวทางที่เรายึดถือ....เป็นรูปแบบการดำรงชีวิต
รูปแบบการคิด....สิ่งที่เราสื่อออกมาจากตัวเรา
ลองคิดดูว่าตัวของเราเป็นอย่างไร....

คนเราจะเก่งอะไรสักอย่างนึง.....ต้องใช้เวลานับหมื่นชั่วโมง
การจะฝึกฝนตัวเองเพื่ออะไรสักอย่าง....เป็นเรื่องที่ยาก
แต่การทำอะไรสักอย่างจากสิ่งที่เราทำอยู่เป็นปรกติ.....
ลองคำนวนดูเราอยู่กับมันมากี่หมื่นชั่วโมง....
เราเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านนั้นไปแล้ว....โดยไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ

ลองคิดดู....ค้นหาตัวเอง....อะไรคือสิ่งที่เป็นตัวเรา
หาได้แล้ว....เราจึงเอามันมาตั้งเป็นเป้าหมาย....
ยกตัวอย่างผมเอง....ผมเป็นนักคิดนวัตกรรม
ผมมักจะคิดอะไรมากมายตลอดเวลา....
ผมเลือกที่จะเป็น....นวัตกร....ที่สร้างสิ่งใหม่ๆ....อยู่เสมอ

แล้วคุณล่ะมี....Passion....แบบไหน?
Read More...

การพิมพ์เลขแบบอัตโนมัติใน Microsoft Excel

Leave a Comment
การพิมพ์เลขแบบอัตโนมัติ โดยที่ไม่ต้องมาพิมพ์เองทุกบรรทัด ทั้งที่เรียงเลข และไม่เรียงเลขสามารถทำได้ดังนี้

1. แบบเลขเดียวกัน ซ้ำกันไปเรื่อยๆ
 เริ่มต้นที่พิมตัวเลขเริ่มต้นที่ต้องการทำซ้ำเช่นในตัวอย่างพิมพ์เลข 1



 ให้คลิ๊กที่มุมขวาล่างของช่องตารางที่เราพิมตัวเลขเอาไว้ในตอนแรก
 หลังจากนั้นลากไปในแนวที่เราต้องการ (แนวนอน หรือแนวตั้ง)



1. แบบเรียงลำดับตัวเลข
 ให้เราพิมตัวเลขค่าเริ่มต้นที่ต้องการในช่องเริ่มต้น 
 และพิมพ์ตัวเลขที่เรียงลำดับถัดมาในแนวที่ต้องการ


 ให้คลิ๊กลากคลุมช่องตารางทั้งสองช่องที่เราได้พิมพ์ตัวเลขเอาไว้จากนั้น


 ให้คลิ๊กที่มุมขวาล่างของเลขตัวท้ายสุดที่เราพิมตัวเลขเอาไว้ในตอนแรก
 หลังจากนั้นลากไปในแนวที่เราได้พิมพ์ตัวเลขเอาไว้


ก็เป็นอันเสร็จสิ้น สำหรับการพิมพ์เลขแบบอัตโนมัติบน Excel ครับ
Read More...

โครงเรื่อง...คือทุกอย่าง....ของการสื่องาน

Leave a Comment
ส่วนสำคัญที่สุดของเรื่องราว....คือโครงเรื่อง
บางครั้ง....เราต้องตัดต่อแก้ไขรายละเอียดชีวิตตัวเอง....เพื่อให้ดูเป็นเรื่องราว
โครงเรื่องส่วนใหญ่มาจาก....ตำนานปรัมปราเทพนิยายต่างๆ
โครงเรื่องพื้นฐานของนิทาน....ก็เหมือนกับเกมเติมคำลงในช่องว่าง
เกมที่เราสามารถเติมมเรื่องราว....ของตัวเองลงไปได้
ลองเลือกเรื่องที่คุณชอบมาสักเรื่อง....แล้วเติมคำลงในช่องว่างดู
ตัวอย่างเช่น.....

"กาลครั้งหนึ่งนานนมาแล้ว มี............ทุกๆ วัน.............
อยู่มาวันหนึ่ง.............. เพราะเหตุนี้.............ดังนั้น..............
จนในที่สุด..............."

ทุกเรื่องราวล้วนมีจุดเริ่มต้น....จุดกึ่งกลาง....และจุดจบ
ตัวละครเอกต้องการ....อะไรบางอย่าง
ตัวละครเอกมุ่งมั่นออกดามหามัน....แม้มีอุปสรรคขัดขวาง
จนในที่สุดได้พบกับชัยชนะ....ความพ่ายเพ้....หรือการเสมอตัว
คุณอาจคิดไอเดียสุดบรรเจิด....ขึ้นมาได้
แล้วทุ่มเททำงานหนัก....เพื่อให้ไอเดียนั้นออกมา....เป็นรูปเป็นร่าง
จากนั้นก็เปิดเผยสิ่งที่สร้างสรรค์....ให้โลกได้รับรู้
แล้วสุดท้ายมันนำไปสู่ชัยชนะ....ความพ่ายแพ้....หรือเสมอตัว
ไอเดียของคุณอาจจะสำเร็จบ้าง....ล้มเหลวบ้าง
หรือบางครั้ง.....ก็ไม่นำไปสู่ผลลัพธ์อะไรเลย
นี่คือสูตรสำเร็จของการอธิบายการทำงาน....ที่เป็นโครงการได้ดีเยี่ยม
นั่นคือ...เกิดปัญหา....หาทางแก้ไข....พบทางออก
และโชคดีที่....เราสามารถบอกเล่าฌรื่องราวโดยเว้นตอนจบเอาไว้ได้
ไม่ว่าคุณจะนำเสนองานให้กับใคร....เช่น ลูกค้า....สมัครงาน....ขอทุน
คุณกำลังโน้มน้าวผู้คน....ด้วยเรื่องราวที่ตัดตอนจบออกไป
เรื่องประเภทนี้ประกอบด้วย....อดีต....ปัจจุบัน....อนาคต
อดีต....บอกว่าคุณต้องการอะไร....ทำไมต้องการมัน
แล้วทำอะไรลงไปบ้าง....เพื่อให้ได้มันมา
ปัจจุบัน....อธิบายว่าคุณเดินหน้าถึงไหนแล้ว....ทำงานหนักขนาดไหน
อนาคต....พูดถึงจุดมุ่งหมายในอนาคตของคุณ....
อธิบายคนที่คุณกำลังโน้มน้าวอยู่ว่า....จะช่วยให้คุณไปจุดนั้นได้ยังไง
เรื่องแบบนี้....จะเปลี่ยนให้ผู้ฟังกลายเป็นพระเอกของเรื่อง
และมีสิทธิตัดสินใจว่าจะให้เรื่อง....จบลงแบบไหน

การเล่าเรื่อง....ไม่ว่าจะมีตอนจบหรือไม่....ควรนึกถึงคนที่คุยอยู่ด้วยเสมอ
พูดกับเขาอย่าง....ตรงไปตรงมา....ด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย....กระชับ
จงศึกษาเรื่องราวอันยิ่งใหญ่....ทั้งหลาย....และมองหาเรื่องของตัวเอง
ยิ่งคุณเล่าบ่อยเท่าไหร่....เรื่องราวของคุณจะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น


Read More...

แบ่งปัน....สิ่งที่พบเจอ

Leave a Comment
เราทุกคนต่างเจอส่งแปลกใหม่....ประหลาดหรือมหัศจรรย์....ในการทำงาน
หรือแม้แต่ในการใช้ชีวิตประจำวัน....สิ่งเหล่านี้จะติดอยู่ในความคิดของเรา
หล่อหลอมจนกลายเป็นรสนิยมของเรา....และส่งผลต่องานของเรา
ก่อนที่จะรีบอวดผลงานของเรา....ให้คนอื่นดู
เราสามารถเลือกที่จะบอกเล่ารสนิยมของตัวเรา....ผ่านผลงานของคนอื่นได้

คุณได้แรงบันดาลใจ....มาจากไหน....
คุณคิดเรื่อง....อะไรบ้าง....
คุณชอบอ่านหนังสือ....ประเภทไหน
คุณชอบเข้าเว็บไซต์ไหน...เวลาเล่นอินเทอร์เน็ต
เพลงที่คุณฟัง....เเป็นแนวไหน....ของวงอะไร
คุณดูหนังเรื่องอะไร....แนวไหนบ้าง
คุณชอบงานศิลปะหรือไม่....ชอบสะสมอะไรหรือเปล่า
โต๊ะที่ทำงานของคุณ....หน้าตาเป็นยังไง....คุณติดอะไรไว้ที่ตู้เย็น
คุณชอบผลงานใครเป็นพิเศษ....คุณขโมยงานความคิดใครมาใช้บ้าง
ในโลกออนไลน์....คุณติดตามใคร....มีใครนับถือ....เป็นแบบอย่าง
เล่าเรื่องแรงบันดาลใจของคุณ....
สิ่งเหล่านี้มันจะบอกความเป็นตัวตนของคุณ....ได้มากกว่างานของคุณด้วยซ้ำ

ถ้าเราสามารถดูสิ่งที่ดูธรรมดา....ให้เป็นสิ่งที่ต่างออกไปจากเดิมได้
มันจะกลายเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่....และอัศจรรย์ที่สุด
การที่คุณจะหาเจอได้นั้น....ต้องเปิดใจให้กว้าง
และเสาะหาแรงบันดาลใจที่คนอื่นๆ.....ไม่เข้าไปถึง
ซึ่งคนอื่นอาจจะมาองว่าสิ่งที่เรามองหรือคิดอยู่มันเป็น....ขยะความคิด
ไม่เป็นไร....คุณต้องยืนหยัด....ตั้งหมั้มไม่ยอมแพ้ต่อแรงกดดัน
พยายามเปิดกว้าง....และซื่อสัตย์กับความคิด....สิ่งที่คุณทำ
เป็นหนทางที่ดีที่สุด....ที่จะเชื่อมโยงกับผู้คนที่ชอบสิ่งเดียวกับคุณ

ถ้าคุณเผยแพร่งานของคนอื่น....คุณต้องให้เครดิตเจ้าของงานด้วย
ควรเผยแพร่ผลงานคนอื่น....ด้วยความเคารพ....ใส่ใจ
เหมือนเป็นงานของตัวเอง.....
ปัญหาเรื่องการให้เครดิต....คนส่วนใหญ่มักคิดว่าเป้นผลเสีย
แต่ในความเป็นจริง....คุณกำลังปล้นผู้อื่น
ไม่ใช่แค่เจ้าของผลงาน....แต่เป็นคนที่มาดูผลงานของคุณด้วย
การกล่าวขอบคุณคนที่ช่วยให้คุณได้พบ....ผลงานดีๆ
เป็นเรื่องที่น่าชื่นชม....
และเป็นการบอกคนที่มาดูงานต่อด้วยว่า....จะย้อนกลับไปหา
แรงบันดาลใจจองคุณ....มาจากที่ไหน
ทำให้มีโอกาสที่คุณจะได้รู้จัก....ผู้คนที่น่าสนใจผ่านการให้เครดิตด้วย

การให้เครดิตแบบง่ายๆ....เพียงแค่คุณใส่ลิงก์ไปยังเจ้าของผลงาน
แต่ถ้าคุณไม่รู้ว่ามันมาจากไหน....หรือใครเป็นคนสร้างมันขึ้นมา

จงอย่าเผยแพร่มันเลย....จะดีกว่า....เพราะมันอาจจะไม่จริงก็ได้
Read More...

สร้างชื่อ....ยึดพื้นที่่(เว็บไซต์)

Leave a Comment
โซเชียลมีเดีย....เป็นเครื่องมือที่สุดยอดมาก....แต่มักจะอายุสั้น
ถ้าคุณอยากแบ่งปันผลงานของคุณ....แบบจริงจังอย่างแท้จริง
ไม่มีอะไรดีกว่าการยึดพื้นที่ส่วนตัว....บนโลกของอินเทอร์เน็ต
แล้วพื้นที่ส่วนตัวที่ว่านี้คืออะไรกัน....คำตอบก็คือชื่อโดเมนเว็บไซต์

คำแนะนำอย่างเดียวเลยนั่นก็คือ....ไปจดโดเมนเนมของคุณเองซะ
ถ้าไม่อยากใช้ชื่อของตัวเอง....หรือมีคนใช้ชื่อของคุณไปเรียบร้อยแล้ว
ก็ลองหานามแฝง....หรือฉายาที่คุณใช้อยู่....มาตั้งเป็นชื่อโดเมนก็ได้

อย่ามองว่าเว็บไซต์เป็นเครื่องมือสำหรับโฆษณาาตัวเอง....
ให้มองว่ามันคือเครื่องมืในการสร้างตัวตนของคุณขึ้นมา....
จงใส่งานที่คุณทำ....ความคิดที่คุณมี....และสิ่งที่คุณสนใจ
ลงในเว็บไซต์ของคุณ....

อย่าเพิ่งคิดว่าจะหาเงินให้ได้มากๆ....หรือประสบความสำเร็จ
ตั้งใจทำผลงานให้ดี....โดฟกัสที่ผลงานของคุณให้มากๆ
ถ้าสาารถสร้างชื่อดีๆ ได้....ชื่อนั้นก็จะนำความเจริญมาให้เอง

ไม่สำคัญว่าตอนนี้จะมีคนเข้ามาดู....เว็บไซต์ของคุณแล้วหรือยัง
อย่างน้อยคุณได้เริ่มทำ....ทำในสิ่งท่คุณอยากจะทำ
การโพสต์สั้นๆ....เพียงหนึ่งโพสต์บนบล็อก....อาจไม่มความหมาย
แต่เมื่อคุณโพสต์มัน....ทุกวันๆ....เป็นเวลานานนับปี....หลายๆ ปี

มันจะกลายเป็นผลงานทั้งชีวิตของคุณ....
Read More...

ของอะไร....ที่ควรปล่อย

Leave a Comment
อะไรก็ตามที่โพสต์ลงใน....อินเทอร์เน็ต....จะไม่ใช่เรื่องส่วนตัวอีกต่อเป
มันจะถูกแคปเจอร์....คัดลอก....ส่งต่อไม่สิ้นสุด....ไม่มีวันสูญหาย
ดังนั้น....อย่าโพสท์อะไรก็ตามที่ยังไม่อยากให้คนอื่นเห็น....
เหมือนว่าถ้าคุณโพสท์มันลงไปแล้ว....คุณจะโดนไล่ออกจากงาน
ถ้าเป็นอะไรแบบนั้น....อย่าโพสต์ลงในอินเทอร์เน็ต....เป็นอันขาด

เรื่องที่ควรอวด....ไม่ใช่รูปอาหารสุดน่ากิน....สัตว์เลี้ยงแสนรัก
กาแฟสตาบัคส์หลังมื้อเที่ยง....คนในครอบครัว....รวมถึงเซลฟี่ตัวคุณเอง
แต่ควรโพสต์....งานของคุณ....โฟกัสที่งานของคุณเท่านั้น
ทุกครั้งที่จะโพสต์....หรือแบ่งปันอะไรบางอบ่างให้กับคนอื่น
คุณควรถามตัวเองว่า...."แล้วยังไงต่อ"...."มันมีประโยชน์หรือเปล่า"
"มันสร้างความบันเทิงหรือไม่"...."คนอื่นมาเห็นจะรู้สึกยังไง"
ถ้ายังไม่มั่นใจ....ก็บันทึกเป็นฉบับร่างไว้ก่อน....การเก็บไว้ก็ไม่เสียหายอะไร



Read More...

ไม่ต้องเล่าเรื่องใหญ่....แต่เล่าทุกวัน

Leave a Comment
คนที่จะสำเร็จ....เบื้องหลังล้วนมาจากความพยายาม
ความสำเร็จแบบชั่วข้ามคืนนั้น....ไม่มีจริง
แต่โชคดีที่คุณไม่ต้องทำงาน....ก้มหน้ก้มตาหลายๆ ปี
หมกมุ่นทำงาน....หลายๆ เดือน....อีกต่อไป
ลืมปี....และลืมเดือนไปก่อน....แล้วจดจ่อในแต่ละวันก็พอ

วันเป็นหน่วยเวลาที่แน่นอน...และเข้าใจได้ง่าย
เช้าดงวอาทิตย์ขึ้น....เย็นดวงอาทิตย์ตก....
ถ้าคิดวางแผนเพียงแค่นี้....การรับมือก็จะเริ่มง่ายขึ้น
ทุกวันหลังจากทำงาน....ให้กลับมาดูว่าวันนี้ทำอะไรลงไป
มีกระบวนการอะไรในงานที่สามารถ....เอาไปเผยแพร่ได้
อาจจะพูดถึง....บุคคลต้นแบบ....แรงบันดาลใจ
วิธีการทำงาน....ความคืบหน้าของงาน....
ถ้าเพิ่งสร้างชิ้นงานเสร็จ....จะรออะไร....เอาออกมาอวดเลย
แล้วเล่าว่าทำอะไรกับมันไปบ้าง....กว่าจะได้มันออกมา
ต้องเพิ่มอะไร....ลดอะไร....ปรับแก้ยังไง....แล้วได้เรียนรู้อะไร
การปล่อยของทุกวัน....เจ๋งกว่าการเขียนเรซูเม่หรือแฟ้มผลงาน
สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ในปัจจุบัน....นั่นแหละคือสิ่งที่คนอื่นอยากรู้
รูปแบบในการปล่อยของ....จะเป็นอะไรก็ได้
บล็อก....อีเมล....ทวิตเตอร์....ยูทูบ....เฟสบุ๊ค....หรืออื่นๆ
แล้วแต่ความชอบ....ความถนัด....และความนิยมของแต่ละกลุ่มงาน
ไม่จำเป็น....ที่จะต้องทำลงในสื่อสังคมออนไลน์....ทุกประเภท
เลือกจากสิ่งที่ทำ....และคนที่อยากคุยด้วยก็พอ

เลิกห่วงว่าสิ่งพี่โพสท์มันจะ....ห่วย....ไม่ได้เรื่อง
เพราะส่วนใหญ่แล้ว....มันไม่ได้เรื่อง
เราไม่สามารถรู้ได้ว่างานไหนของเรา...อันไหนดีหรือห่วย
เราจึงต้องปล่อยของออกมาบ่อยๆ....แล้วสังเกตปฏิกิริยาของพวกเขา
ตามกฎของสเตอร์เจียน....90% ของทุกสิ่งมักห่วยเสมอ
งานของเราก็เช่นเดียวกัน....

"ผมไม่มีเวลาทำหรอก"....ประโยคข้ออ้างยอดฮิต
"ก็หาเวลาทำสิ"....ทุกคนมีเวลาวันละ 24 ชั่วโมงเท่ากัน
ช่วงรอยต่อระหว่างกิจกรรมหลักในแต่ละวัน....
ทำงาน...เดินทาง....พักกลางวัน...และอีกมากมาย
คุุณอาจนอนดึกเพิ่มอีกซัก 1 ชั่วโมง....เพื่อทำงานเพิ่มอีกอย่าง
แต่ระวัง....อย่าให้ความสำคัญการอวด....การแบ่งปัน
มากกว่าการลงมือทำงานของคุณ....


Read More...